Rosalie asht krejt ndryshe.

Mbi lkure m'fryn stuhine e shtrembte t'lirise,
e m'rrfen libra me flete mangut,
mangut si jet' e tjera n'jeten e saj.
Ka sy t'mbushun me presje netsh t'pafundme,
qafe me nyje detesh t'zakonshem
kpuce me ball t'gjelbert...
e kur ec,ec drejt asaj qyteze lindore..monogame...

t'gishtnume
si me msu permendsh shemtine e mos t'kenunit vetem.

Rosalie merr autobuza t'gabum,gjithmone...
mban 3 unaza,
knon 3 simfoni,
lutet per sustat me cmime t'bardha,varun
e din me dasht vec reticencat e Bukowskit.

Beson se ka lind n'kohen e duhun...n'kohen e gjigantave me kry t'preme,
n'nji kohe vocrrake per me kaperdi gabime t'mdhaja.

Rosalie asht krejt ndryshe.
Asht nji telegram me shkrim dore,
i vdekun n'nji konvikt me mure fminie...
zbutun n'anarki vijash e  nji grumbull vetmish,
qe shpirti s'dika kurre me perendu.

Rosalie asht pulovra e nji bulevardi pa rime
me heshtje t'gjata,
me heshtje t'mesme,
me sy t'korrun gozhde 

n'syte e mi.