Yerena,
te shkelqejne tatuazhet
e lekures se shkyme me shi tamli...
Kambet e pastrukuna,
te turpshmet rrugica drejt oazeve qiellore,
gjinjte qe shtypen polin e qytetit vdekun me kemishe,
durt qe mbledhin lulethembra
e trokasin n'skulpturat bujare plot me balten tande.

Yerena,
sa here tu lane buzet me mish te askujt,
e sa here nuk deshte me kene fyt i pshtymes s'pllenimit.
Perhere u lage ne muze te ceket.
Shume sythe tu bane kopesht verdhacak,
e ngujove vjeshta t'pafundme,
nen Veneren qe rreh me kope netesh t'pazbardhuna.

Yerene,
te ti su rriten kurre vrapet e fmive,
fjalet e para e pemet qe kputen n'ore t'syve...
te ti germuan e rane burra t'pushkatum me gra.
Gemat e bukurise mburren gjate zvarritjen tande
deri n'prehnin e voket t'engjujve.

Mos fol Yerena,
revolucionet zbarkune n'orkidene e mbylljes heshtnike
Te clirun.
Kuajt barkthate u veshen me toke.
Ti vec ik,
vrapo hunde jete,
lidhu per buzet e shfryme t'qiellit
Ik atje ku koha asht muzika e puhizave n'duel me frymen.
Atje ku n'emen,t'thrrasin vec poezite e grunit gazmor.